Batman is hot. Het aantal voorbeelden om die stelling te bewijzen zijn legio. Volgende zomer komt The Dark Knight Rises (het sluitstuk in het drieluik van Christopher Nolan) in de cinemazalen, Batman: Arkham City behaalde het hoogste schavotje op Metacritics’ jaaroverzicht en ook jullie, onze trouwe lezers, kozen Batman als beste gameheld van 2011. Bovengetekende is zelf verknocht aan ’s werelds beste detective, mijn boekenkast puilt dan ook uit van de graphic novels met de gevlederde held in de hoofdrol en de prularia/memorabilia nemen quasi mijn volledige bureau in beslag dat deze preview neerpennen meer lenigheid vereist dan nodig zou moeten zijn.
Zo’n afficionado zijn kan dan in het voordeel spelen van Gotham City Impostors (GCI), maar eveneens in het nadeel. De game kan enerzijds de mythologie rond Batman eer aandoen, ofwel kan het in een blamage resulteren. Hoge verwachtingen dus, nu is het aan GCI om ze in te lossen. Voor wie nog niets over deze titel heeft gehoord, GCI draait rond de superhelden en –schurken die de straten van Gotham City (on)veilig maken. Aan de ene kan heb je de Batz, aan de andere de Jokerz. Namen die weinig tot de verbeelding laten, net zoals de personages die ieders kant opfleuren. Het zijn namelijk allemaal gewone stervelingen, jantjes-met-de-pet, die zich verkleden om onrecht te bestrijden dan wel chaos te veroorzaken. Een quasi realistische kijk op de fictieve wereld waarin kleppers als Batman: Arkham City zich nestelen, dat wel.
GCI – die overigens enkel als digitale download op PC, PS3 of Xbox 360 valt te downloaden – speelt op exact dezelfde manier als Brink of Team Fortress. First person shooter dus, maar dan met objectieven en creatieve – lees: leuke – elementen die jouw game-ervaring naar de hoogste toppen moet schieten. Schieten, dat doe je deze keer met een enorm leuk wapenarsenaal dat voor die ene keer het realisme wél schuwt. Teamgenoten op de been helpen, gebeurt met een luidspreker, duiveltjes in een doosje fungeren als granaten.
Bovendien beschikt ieder personage over tal van gadgets, zoals bij de echte Dark Knight ook het geval is. Al verschillen deze natuurlijk van de, euh, 'real' thing. Je hebt een enterhaak waarmee je snel naar hoger gelegen plekken kunt kopen. De rolschaatsen fungeren dan weer als boost om snel van punt A naar punt B te geraken. En dan hebben we het nog niets eens over de trampolines gehad… Simplistisch bij momenten, maar leuk? Dat altijd. Dat levert een onuitputtelijke bron op aan verslavende games, al is dat niet meteen de reden van de nogal saaie modi. Vooralsnog zijn het er slechts drie, waarvan je ze allemaal kent: Team Deathmatch, Fumigation (King of the Hill) en Psychological Warfare (Capture the Flag). De onuitputtelijke bron aan fantasie die samenhangt met de wereld van Batman wordt zo ietwat teniet gedaan.
In het algemeen zijn de graphics wat je van een titel als deze verwacht, niet perfect, maar goed genoeg. Bovendien moet je daarbij in je achterhoofd houden dat dit slechts een bèta was, wat Monolith nog wat extra speling geeft om deze game wat op te blinken. Dat de graphics een belangrijke rol spelen in deze titel kan je afleiden van de enorm fijne levels, die enorm speels en kleurrijk zijn opgezet. Het ene moment speel je in een verlaten pretpark, het andere in Gotham City zelf.
Wat kunnen we nu van deze bèta leren?
Wel, dat deze titel niet enkel Batman-fans zal aanspreken. De game heeft namelijk bitter weinig met Batman te maken (op het feit dat de personages verhaspelde vleermuislogo’s op hun verloederde pakjes dragen natuurlijk), maar dat doet er eigenlijk niet zoveel toe. Het is zo’n titel die je speelt als je je verveelt, maar vooral als je je gewoon eens wilt vermaken. De creativiteit aan levels en wapens dragen daar veel bij, al vind je die creativiteit jammer genoeg dus niet terug in de modi. Op onze definitieve oordeel is het dus nog even wachten, maar wat we nu al gezien hebben stelt GCI in ieder geval niet teleur.
