Nier

Waar moeten we beginnen met NIER? Dat het een van de meest genre-mixende games van de afgelopen jaren is? De game is ontwikkeld door Cavia, de ontwikkelaar achter Resident Evil: The darkside Chronicles heeft een game ontwikkeld met oneindig veel gameplay types, en dat maakt de game gewoon de moeite waard om eens van dichterbij te bekijken…

Nier kunnen we beschrijven als een JRPG aangezien er een experience points leveling systeem bestaat alsook het upgraden van wapens. Ook zijn er NPC’s, party members, steden en eigenlijk alles wat we kennen van de Japanse Role-Playing Games. Maar, het verschil met andere titels is dat de game gewoon helemaal niet zo aanvoelt!

De game voelt echter aan als een adventure game zoals bijvoorbeeld, ja ik ga het zeggen, The Legend of Zelda! Het heeft er enorm veel van weg, hoewel er voldoende bloed en gevloek hiermee moet toegevoegd worden. Maar verder krijgen we eigenlijk ook Resident Evil achtige gameplay alsook 2gameplay en zelfs, ooh ja, God of War-achtige gameplayelementen.

Maar we beginnen met het begin. In Nier ga je aan de slag met Nier, een stoere held die leeft in een toekomst waarbij het menselijk ras het moeilijk te voorduren heeft. Zo is mensheid kort aan zijn einde door een ziekte genaamd the Black Scrawl. Daarnaast krijgen we ook nog eens te maken met gemuteerde wezens genaamd Shades. Ook jouw eigen dochter zal aan de ziekte bezwijken en ga je op zoek een einde van deze waanzin.

Echter zijn er nog vele plotwendingen en andere invalshoeken in het verhaal om alles boeiend te houden. Je ziet dan ook dat Square-Enix toch iets speciaals heeft geprobeerd met deze titel. Soms komt het dan ook heel indrukwekkend over, maar er zijn ook momenten waarbij we het allemaal wat minder vinden omdat we niet genoeg van het verhaal te horen krijgen.

De gevechten in de game is het type hack&slash. Je zal dus vooral op je knoppen rammen en op tijd zien te ontwijken wanneer een vijand op je afkomt. Ook kan je magie gaan gebruiken van het speciale book Grimoire Weiss. Dit is een vliegend, sprekend boek…

Absurd? Helemaal niet. De stem van het boek is ingesproken door Liam O’Brien die bekend staat als Gaara van Naruto. Je kan het boek dan ook zien als ‘Navi’ van the legend of Zelda want hij zal je constant bijstaan. Op die manier kan Weiss zijn geheugen opfrissen, want hij heeft last van geheugenverlies.

De zijmissies in de game bestaan uit vissen, gewassen verbouwen op je akker en zelfs huiden gebruiken. Uiteraard kan je ook items vinden zoals in elke rpg, dus als je hier niet echt zin hebt, geen probleem. Nier beschikt over drie types wapens namelijk de speren, eenhandige zwaarden en de tweehandige zwaarden. Uiteraard heeft elk wapen zo zijn eigen voordeel, maar dat spreekt ook voor zich lijkt ons.

Wat ons opgevallen is, is dat er toch wel een beperkt aantal vijanden aanwezig zijn, vooral in het begin van de game. Dit zorgt natuurlijk wel voor een opbouwende spanning want als gamer weet je dat er nog wat te wachten staat maar toch… De eindbazen in de game ogen wel indrukwekkend, maar qua moeilijkheidsgraad is het wel te doen. Ook is het vechtsysteem, dat toch wel een belangrijk element is van de game, vrji beperkt. We hadden gehoopt op wat bayonetta of DMC taferelen maar het heeft niet mogen zijn…

Wat het voordeel aan Nier is, is dat je eigenlijk echt wel het einde van het verhaal wil zien, iets wat je met sommige JRPG’s zeker niet hebt. Alles heeft zo’n mysterieus kantje, en voelt gewoon anders aan dan dat we gewend zijn en dat vertaald zich in een dikke pluim.

Er zijn scénes waarbij je op een erg enge plaats bent, waarbij de camera in de hoeken geplaatst wordt zodat je een echte Resident Evil gevoel krijgt. Dit zorgt ervoor dat de game toch compleet anders aanvoelt, want er zijn ook momenten dat je vanuit vogelvlucht dingen te zien krijgt en je eigenlijk aan geometry wars moet denken. Nog een voorbeeld is het oplossen van puzzels in 2D stijl. We kunnen het gewoon niet genoeg aanhalen, de game is een echte mix van gameplay en ondanks het niet diepgaand is uitgewerkt, voelt het wel goed aan.

Maar dan…het minpunt… de graphics! Square-Enix is een kei in het maken van superieure beelden, waarom geven ze hun kennis niet door aan Cavia dan? De omgevingen zijn origineel maar niet genoeg afgewerkt. De kleuren zijn vrij dof, en grijzig. Het is dan ook duidelijk dat op dit punt toch niet heel veel moeite is gestoken, ook al is alles wel origineel. Het geluid daarentegen is van zeer goede kwaliteit waarbij de voice acting overtuigd genoeg is om te volgen. De deuntjes in de game zijn toepasselijk…

Conclusie
Nier is een speciaal geval. We krijgen unieke en vooral verfrissende ideeën in een game waarbij het steeds de moeite is om blijven te spelen omdat het verhaal toch wel iets mysterieus heeft. Daarnaast voelt het spelen best wel goed aan, hoewel er natuurlijk een tekort aan diepgang is maar daar heeft niet iedereen een probleem mee. Het geluid in de game is goed, maar wat beter kon zijn toch wel de graphics, want als dat van hoge kwaliteit was geweest had de game misschien wel een topper kunnen geweest zijn. Desalniettemin is dit een aanrader voor gamers die een JRPG willen die écht verfrissend is.