We herinneren ons met gemak de avonden die we als 14-jarige met plezier besteedden aan Battlefield 1942 terwijl we eigenlijk ons schoolwerk hadden moeten afwerken. Enkele jaren later kwam Battlefield 2 uit en bleef datzelfde huiswerk op de kast liggen, stof te vergaren. Gelukkig hebben we tegenwoordig geen schooltaken meer of we zouden er met de komst van Battlefield 3 zelf een 0 op 10 hebben mogen schrijven. De avonden die we er met plezier aan kunnen besteden zijn er gelukkig wél nog waardoor we deze game langdurig onder de loep hebben kunnen nemen. De review ervan is dan ook eindelijk een feit.
Goed, we zullen de kogel maar zelf door de kerk schieten en de game meteen vergelijken met dan ander first person vehikel: Call of Duty. Wat blijkt? Qua multiplayer verschillen de twee titels dag en nacht, maar qua singleplayer kan je op het eerste zicht toch stellen zien dat Battlefield 3 de mosterd vaak is gaan lenen bij Call of Duty: Black Ops. Je begeeft je namelijk in de huid van een marinier die ondervraagd wordt en middels van flashbacks zich moet herinneren hoe hij een nakende kernexplosie kan verijdelen. Wat volgt zijn heel wat vuurgevechten, afgewisseld door wat stealthmissies, een missie waarbij je artillerie moet besturen om grondtroepen te verdedigen, de occassionele slowmotion-scene, missies waar je tegen de klok moet lopen om je op tijd in veiligheid te stellen...
Heel wat gelijkaardigheden dus, maar dat mag het spelplezier niet bederven. Integendeel, deze campagne is hands down de beste fps-campagne die we ooit onder ogen hebben gekregen sinds Call of Duty: World at War. Straffer nog, dit is de beste fps-campagne ooit. De rollercoaster aan emoties en adrenaline die deze game je serveert laten je haast vergeten dat er andere shooters op de markt zijn. En om de stelling te weerleggen dat Battlefield de mosterd is gaan lenen: aan deze titel heeft DICE ongeveer vier/vijf jaar gewerkt, Treyarch begon slechts drie jaar geleden aan z’n cijferkanon te werken. Wie is dan de mosterd bij wie gaan lenen? We laten deze vraag in het midden.
Maar goed, de meesten onder jullie halen deze titel niet in huis voor de singleplayer, wél voor de multiplayer. En die is, zoals jullie ondertussen wel al weten van vrienden of kennissen die de game al wel in huis hebben, fe-no-me-naal. De servers op de pc-versie kunnen 64 spelers ondersteunen, wat in schril contrast staat met het maximum van 24 op de console-versies. Dat neemt met zich mee dat de negen gigantische maps van de pc-versie ietwat zijn verkleind op de consoleversie. Dat niet om bugs en framedrops te camoufleren, wél omdat de spelers op de consoleversie anders veels te lang de maps moeten afspeuren om elkaar een kogel te serveren. Wat ons betreft een uitmuntende keuze van de jongens bij DICE en al helemaal geen struikelblok om de game niet op consoles aan te schaffen.
Verder biedt de multiplayer heel wat modi (rush, conquest en team deathmatch bijvoorbeeld) waarbij je een cocktail van tactiek, actie en plezier wordt toegestopt. Dat levert een ideale game op voor zowel spelers die niets lievers doen dan rondlopen en tegenstanders afknalken, spelers die willen dollen met voertuigen (met jets rondvliegen is zó adrenalineverwekkend) en spelers die gewoonweg willen, ja, dollen.
Het feit dat werkelijk álles kapot kan worden geschoten of opgeblazen betekent dat ieder potje telkens anders is. Ieder moment dat je meemaakt, maakt de game zo divers dat het haast onmogelijk is om bepaalde momenten opnieuw te beleven, zelfs als je dat zou willen forceren. We herinneren ons die keer dat we meevlogen met een duidelijk onbekwame piloot. Vrezend voor een crash, sprongen we uit het voertuig, om met een parachute te landen in een tank en zo richting objective te rijden. Een vijand zag me aankomen en wou met een gesaboteerde jeep m’n tank verwoesten. Ik sprong wederom uit mijn bolide en besloot dan maar achterom te sluiten en zo het gehemelte van de vijand te trakteren op een rpg. Of om dat verhaal kort te maken: werkelijk ieder potje is anders, zelfs als je eenzelfde tactiek hanteert. Het feit dat je constant op je hoede moet zijn voor frontaal gevaar, van boven of zelfs van op de grond, brengt met zich mee dat de game werkelijk nooit verveelt, zelfs al heb je er 120 uren opzitten.
Singleplayer- en multiplayergewijs scoort deze game dus heel hoog, maar hoe zit het dan met de graphics en soundtrack? Wel, hoewel die eerste quasi fenomenaal zijn - het is een van de mooiste games die op consoles te vinden is -, zijn er toch heel wat bugs en glitches waar de game mee te kampen heeft. De game behaalt nooit de heilige graal van 60 frames per seconde (maximaal 30) en af en toe zijn er wat framerate drops op te merken, zeker wanneer heel wat voertuigen op hetzelfde moment op het scherm te zien zijn. Maar, zeker niet denken dat de game er gebrekig uitziet, integendeel. De game ziet er zoals gezegd fenomenaal uit, wat het best tot z'n recht komt als er explosies zijn. Hollywood zou er zelfs nog wat van kunnen leren.
Qua audio stelt deze game helemaal niet teleur. Het geluid van kogels die langs je oren zoeven is zo realistisch gedepikeerd waardoor je soms geneigd bent om zelf dekking te zoeken in je luie zetel. De campagne laat steevast op het juiste moment de perfecte muziek voor dat moment opzwengelen waardoor een achtervolgingsscene net iets meer adrenalineverwekkend is en een stealthmissie je dan net iets meer naar adem laat happen.
Conclusie
Quasi alle first person shooters hebben één ziekte: ze laten het aanvoelen alsof je geen oorlog aan het uitvechten bent, dan wel duels waarvan telkens de tegenstander veranderd. Dat is niet het geval bij Battlefield 3. Online voelt het echt aan alsof je in een oorlog verwikkeld bent, waarbij je jezelf aanschouwt als slechts een pion in het geheel en niet als middelpunt van de aandacht. Ook het feit dat de soldier en medic-klassen bijeengevoegd zijn en er een nieuwe klasse aangemaakt is, bewijst dat DICE na al die jaren nog altijd beseft dat verbetering altijd kan. Dat, gecombineerd met de beste campaign sinds ooit, knallende audio, enorm fijne graphics (als je naast het minieme aantal bugs kan zien tenminste) en een waanzinnig verslavende multiplayer, maken dat dit een topper van jewelste is die zeker niet mag ontbreken in je verzameling. Tot op het online slagveld!
| |
|
| Uitgever |
Electronic Arts
|
|
| Ontwikkelaar |
DICE |
| Platform |
PC, PS3, Xbo 360 |
| Leeftijd |
16+ |
| Releasedate |
28/10/2011 |
Score
|
94%
|
