Grand Slam Tennis 2 review

Trouwe lezers van deze site hebben het waarschijnlijk al opgemerkt. Wij bij Gamercc.com zijn voetbalfanaten tot op het bot, die ieder weekend hun favoriete ploeg naar de overwinning schreeuwen in de priemende regen - of sneeuw dezer dagen - met palmen vol pinten. Toch laten we soms die primitievere handelingen voor wat we zijn en trekken we een meer elitaire facade op, nemen we een eloquentere houding aan en trekken we niet naar het groen van de grasmat, maar naar het rood van de hardcourt. Onze tweede grote passie? Tennis.

Ons hart sloeg dan ook enkele slagen over toen we hoorden dat EA een sequel ging uitbrengen op het lang vergeten Grand Slam Tennis, een game die enkel gelimiteerd was tot de Wii-console. Dit keer maakt de tennisgame z'n intrede op de Grote Twee. Een gouden zet en zeker eentje die zich zal laten voelen in de verkoopcijfers. Er zitten ondertussen zo'n drie jaar tussen de releases, wat een pak vernieuwingen en verbeteringen met zich meebrengt. Het eerste verschil laat zich al voelen in het controllerschema. Je hebt namelijk drie opties om deze game aan te vatten. De eerste is de meer traditionele, waarbij je de keypad en face buttons gebruikt om je tenniss(t)er rond te bewegen en ballen te laten serveren.

De tweede optie is voor de doorgewinterde gamer ietwat soepeler, daar er gebruik wordt gemaakt van de joysticks. De laatste is het meest trouw aan de Wii-versie, want daar kan je gebruik maken van je Move-controller om de hele tenniservaring in je huiskamer te brengen. Uiteraard is die laatste de meest waarheidsgetrouwe, al is de eerste degene waarmee je het meest specifiek je personage kan laten spelen. De toetsen verschuilen dan een apart manouvre - zoals Fifa dus - waarmee je minitueus een tactiek of actie kan uitvoeren. De tweede optie is om enkel de twee joysticks te gebruiken, die je al even precies kan hanteren, al vergt dat vooral veel oefening om eenzelfde balgevoel te creëeren als bij de eerste optie. Hetzelfde geldt voor de Move, al gebeurt het daarbij vaker dat de game je bewegingen niet registreert.

Dat laatste gebeurt echter te vaak dan normaal en dan niet alleen bij de Move-optie. Frustrerend bij momenten, zeker als je een cruciale tie break uit je handen ziet glippen door een technische fout. Iets wat we nog met de mantel der liefde kunnen bedekken, al geldt datzelfde niet voor de commentaarstemmen die je prestaties bekritiseren/ophemelen. Het duo dat voor die commentaar zorgt zijn dit keer niemand minder dan legendes Pat Cash en John McEnroe. Niets aan te merken op die kerels, al valt het wel op dat je ieder commentaar dat ze in z'n mars hebben na een enkele match al hebt gehoord.

Wat echter wél leuk is, is dat diezelfde John McEnroe de dubbelrol commentator/trainer op zich neemt. Een andere leuke extra is de implementatie van de vier grote grandslams die je kan winnen, net zoals de toevoeging van de ESPN Grand Slam Classic matches, matchen waarbij je sleutelmomenten in de geschiedenis van de sport kan herbeleven en herspelen. Het enige jammere aan die modi is dat de moeilijkheidsgraad soms ietwat te laag is, waarbij je vaak alle vier grandslams op je scalp mag prijken zonder ook maar één zweetdruppel over je voorhoofd te zien prijken, zelfs al speel je met je Move.

Deze game werkt dan ook het beste als je 'm speelt in teamverband, zowel met als tegen elkaar. Dat leverde ten huize Gamercc.com al enkele van de meest grappige momenten op van het jaar - ook al is dat jaar nog niet vergevorderd. Over de graphics en de soundtrack van de game zijn we doorgaans ook positief, een element waar EA Sports al jaren de kroon van spant.

Conclusie
Grand Slam Tennis 2 heeft z'n intrede op de 'grote' consoles alvast niet gemist. Met extra's en gameplay waarbij je kan likkebaarden (de ESPN Grand Slam Classic matches!) bewijst deze game ook wel dat er nog altijd ruimte voor verbetering is. De commentaren zijn te repetitief (wat we niet gewoon zijn van de uitegevers van FIFA) en soms valt er wel een hapering of twee op te merken. Toch is dit over het algemeen een zeer aangename titel, want eigenlijk valt er op gameplay niet veel aan te merken. En laat dat net het belangrijkste zijn in een tennisgame - en meteen ook iédere sportgame. Dit is dan misschien ook wel de beste van z'n genre op dit niveau. Schrap dat maar: dit is gewoon de beste tennisgame ooit. Bescheiden topper!