Final Fantasy XIII-2 review

Het lijkt misschien oneerlijk, een game als Puddle of Gotham City Impostors eenzelfde lap tekst gunnen als de nieuwe Final Fantasy, en dat is het eigenlijk ook. Daarbij moet echter gezegd worden dat zelfs een heuse novelle niet volstaat om een game die zó divers is als Final Fantasy XIII-2 te kunnen omschrijven. Mocht er dan toch zo’n novelle bestaan, laat het ons gerust weten. Want op de manier hoe we deze game verslonden hebben, zou het niet lang duren vooraleer zo’n roman eraan zou moeten geloven.

We moesten de lijn ergens trekken. Onze redacteurs bij Gamercc.com hanteren normaliter namelijk enkele regels bij het maken van een review. Die dat met stip op één staat: speel het spel op z’n minst uit. Een criterium waaraan deze review alvast niet voldoet, want hoewel deze game zo’n dertig levensuren van bovengetekende heeft geussurpeerd, zagen we in de verste verte de eindmeet nog niet opduiken. Zie dat vooral niet als een gebrek aan skills, deze titel komt met zoveel extra’s en collectibles op de proppen dat je er gerust een jaar aan kan spenderen.

Al mag je dat uiteraard met een korrel zout nemen. Beginnen bij het begin echter, en naar goede gewoonte is dat bij een Final Fantasy-game meteen knallend. De streek Valhalla vormt deze keer de setting van deze game, en het eerste beeld dat je van dit pittoreske landschap krijgt, is die van een strijd tussen Lightning (de protagonist van deze titel) en badass suprème Caius. Een gevecht waarin de twee partijen beurtelings de bovenhand nemen totdat er een tijdsportaal wordt geopend en een kerel uit de toekomst, Noel, op de proppen komt. Hij komt met een boodschap waarbij Cocoon met Pulse is gebotst en niemand de klap heeft overleeft. Gamers die de serie niet kennen, moeten nu niet denken dat ze niet kunnen volgen: het verhaal ontwikkelt zich op tijd en stond zodat je altijd kunt volgen.

Wat volgt is een rollercoaster aan emoties die je niet alleen naar verschillende plekken op de wereld brengt, maar eveneens verschillende tijdsperiodes. Toegegeven, een verhaal dat origineel is, maar lang nog niet het beste in deze serie. Op sommige stukken van het verhaal zit je tevergeefs te zoeken naar de oplossing, terwijl andere delen in het verhaal helemaal geen uitdaging zijn. Daarbij moet je echter niet denken dat deze game even lineair is als voorganger Final Fantasy XIII, want deze titel probeert iets meer speling te laten voor verkenning en andere zaken. Zo is er met de introductie van de Historia Crux een soort level select aanwezig, waarbij je altijd kan switchen tussen tijd en verschillende plaatsen.

Het zijn deze nieuwigheden die deze titel zo fris laat ogen en dat terwijl de game net uitpakt met wat old skool-elementen op sommige vlakken. Zo krijg je dit keer niet meer de vijanden in de verte in de smiezen, maar vinden de gevechten op willekeurige momenten plaats. Daarbij wordt er gewerkt met een nieuw Mog Clock-systeem waarbij de snelsten onder de gamers kunnen uitpakken met een pre-emptive strike zoals dat heet. Nieuwe elementen zijn dit keer ook de mogelijkheden om je personages uit te bouwen zoals je zelf wil. Van Noel een Medic maken met Saboteur-mogelijkheden is een optie, wat de game een heel nieuw facet van gameplay oplevert. Iedere Final Fantasy XIII-2-eigenaar speelt op die manier altijd zo’n beetje z’n eigen spel.

Perfect is deze titel echter helemaal niet. De moeilijkheidsgraad is veel te laag, waarbij je af en toe het gevoel krijgt dat de gevechten zichzelf ontrollen. De graphics zijn uiteraard van torenhoge kwaliteit, waardoor je af en toe stopt met spelen om de omgeving in je op te nemen. Hetzelfde kunnen we echter niet zeggen van de audio, daar de voice acting het op sommige momenten laat afweten.

Conclusie
Behoeft deze game eigenlijk wel een score? Final Fantasy-fans halen deze titel sowieso in huis, of ‘ie nu slecht is of niet. Maar slecht is deze titel helemaal niet. Het feit dat je je personages kan ontwikkelen zo je wil en er meer ruimte is voor exploratie en dingen vinden is een element dat fans van de franchise zeker zal aanspreken. Positiever zijn we echter minder als het over de moeilijkheidsgraad en de audio gaat, want daar laat deze Final Fantasy het dit keer afweten. In het algemeen kunnen we niet anders dan positief zijn over dit pareltje, waardoor we er slechts één woord op kunnen plakken: topper!