De game draait om Jason en het Gulden Vlies waarbij koning Jason op z’n trouwdag zijn geliefde verliest door een vreemd persoon (die wat weg heeft van Voldo uit Soul Calibur). Jason start dan ook het gevecht om zo tot bij de Gulden Vlies te komen wat z’n vrouw tot leven kan brengen. Uiteraard is de weg naar het Vlies zeer zwaar en krijgt Jason dan ook hulp van Achilles, Hercules, Atalanta en Pan. Dit team kan je dan ook de argonauten tesamen met hun schip Argo.
De gameplay van Rise of the Argonauts is eigenlijk een mix van Hack ’n Slash en een pak conversaties. Dit zorgt voor de nodige afwisseling hoewel je al heel gauw de structuur van de game doorziet, wat eigenlijk niet mag. De gevechten doe je met lans, speer, zwaard, knots of ander pijnlijk ding dat de vijanden kan afmaken. Deze gevechten zijn best wel bruut, vooral om de finisher technieken te gebruiken. Daarbij zie je ook dat je schild ook werkt als je ze niet echt activeert. Ik bedoel hierbij dat als ze je van je rechterkant aanvallen dat vaak zal afgestoten worden omdat daar je schild op je arm draagt. Dit is dus eigenlijk ook een voorbeeld van dynamisch programmeren.
Je moet naast de gevechten dus eigenlijk bepaalde opdrachtjes voldoen door conversaties, om zo weer verder te gaan in het spel. Er zijn best wel lange gesprekken die uiteraard gevolgen hebben voor het verdere verloop van de game, hetzij in beperkte maten en dus niet zoals bijvoorbeeld Fallout 3. De gesprekken kunnen ook worden overgeslagen maar daarmee mis je heel wat van het epische verhaal. Dit komt ook mede omdat je eigenlijk zelf het karakter van Jason kan bepalen. Een typetje zoals Gerard Butler heeft gespeeld in 300 of een eerder toegevend persoon…it’s up to you.
Dit doe je door te kiezen voor de gedachtegang van één van de vier goden: Ares, Hermes, Athena of Apollo. Door bepaalde Goden hun gedachten wat meer te gebruiken kan je bepaalde daden vrijspelen. Deze daden kan je dan weer opdragen aan één van de vier goden. Dit is dan ook meteen het RPG-element van de game aangezien je hiermee de statistieken van Jason kan opkrikken.
Je voelt je daadwerkelijk sterker worden en dat geeft een behoorlijk bevredigend gevoel. Ook de gehele sfeer is zeer goed in Rise of the Argonauts. Gaande van de bombastische soundtrack waardoor je je een echte legende voelt tot de kleurpalletten die in de game gebruikt worden. Ook is het leuk om samen met andere Goden aan je zijde te vechten, zonder dat ze je echt storen.
Wat minder aan de game is, is de stijfheid van de game qua verloop. Zo moet je steeds je padje volgen waardoor het wat simpel aanvoelt. Er zijn echter wel zijmissies aanwezig waarbij je een wapen,… kan ontvangen. Tuurlijk is dit iets dat bepaalde gamers helemaal niet stoort, maar ik vind dat het in Rise of the Argonauts net iets te hard opvalt. Ook maakt het bereiken van de map de game trager omdat het gewoon via een omweg moet ipv een mini-hud.
We hebben de PC-versie uitgetest met een stevige PC en we hebben eigenlijk niet veel te klagen gehad. Wel voelt de toetsenbord/muis combinatie vrij slecht aan, en hebben we dan ook snel een Xbox360 controller aangesloten om het ‘juiste’ gevoel te hebben bij de game.
Conclusie
Rise of the Argonauts is een game die enorm sfeerrijk is met een prachtige soundtrack en zeer degelijke graphics. We krijgen in deze game een gameplay dat een mix is van hack ’n slash en conversaties die de game soms langdradig kunnen maken. De gevechten zijn echter zeer aangenaam en lekker bruut zodat je zeker het gevoel van een krijger zal hebben. Verder is het zo dat de game net iets te lineair is, maar als je hiermee kan leven heb je zeker een leuke titel in zicht!
| Â | Â | |
| Uitgever | Codemasters | Â |
| Ontwikkelaar | Codemasters | |
| Leeftijd | 18+ | |
| Releasedate | 06/02/2009 | |
Score | 75 % |
