Pokémon Mystery Dungeon is blijkbaar een serie dat het wereldwijd toch niet al te slecht doet. Hoewel het geen ‘echte’ RPG is zoals we gewend zijn van de serie, is deze lichtgewicht Role Playing game met zijn 490 pokémon toch iets waar vele gamers hebben op zitten wachten. Of net niet?

Naast Pokémon Mystery: Explorers of Darkness en Explorers of Time is er nu een derde ultimate versie verschenen waarvan de meeste mensen hopen op een verschil met de vorige zoals Platinum dat wel had gedaan. Echter is dit niet het geval, en is het dus wat teleurstellend.

Maargoed, de game is een RPG dat draait om verschillende kerkers die ‘random generated’ worden. Spelers bewegen doorheen de wereld op een turn-based systeem waarbij strategie dus de bovenhand neemt, leuk iets voor de beginnelingen dus. De game bevat nieuwe items, betere communicatie en een beter avontuur. Echter is het zo dat het verhaal net hetzelfde is, wat dus wel veel invloed heeft op de aanpasbaarheid van de game.

Op een of andere manier ben je veranderd in een Pokémon en ga je met een groep de wereld verkennen. De veranderingen zijn als volgt: er zijn twee nieuwe karakters namelijk Riolu en Phanpy waarmee Meowth en Munchlax naar de Partner-only zijn gedegradeerd. Uiteraard blijft de gameplay net hetzelfde, wie je ook hebt. Er zijn zo’n acht nieuwe dungeons waardoor er nu zo’n 69 verschillende zijn,  waarvan er vele vrij hard op elkaar trekken mits het verschil dat er nu andere pokémon aanwezig zijn.

De meeste nieuwe dungeons kan je ontdekken in de Speciale Episodes, een nieuw gedeelte aan de game. De vijf episodes breiden het verhaal uit, waarbij je wat achtergrond komt te weten van de karakters. Hiermee kunnen we dan ook duidelijk zeggen dat dit de grootste toevoeging is aan de game. Verder blijft de hoofdlijn net hetzelfde.

ChunSoft, de ontwikkelaar, zou wat probleempjes kunnen opgelost hebben zoals het plaatsen van de karakters naast de exit, maar dat hebben ze niet gedaan. Ook zijn de touch screen controls nog steeds moeilijk. De Wonder Mail S systeem is echter ook aangepast waardoor enkel de gebruikers van Explorers of Sky met elkaar kunnen communiceren. Hierdoor kunnen de Darkness/Time gebruikers eigenlijk geen missies ontvangen van de Sky gebruikers, wat toch wel wat vreemd is.

Conclusie:
Voor diegenen die Pokémon Mystery dungeon: Explorers of Time/Darkness niet bezitten, is deze game de consideratie tot aankoop waard. De game bevat namelijk net iets meer dan de andere 2 versies, maar eigenlijk veel te weinig om tot een waardige ‘ultimate’ editie genoemd te worden. Als je dus al één van de titels bezit, dan bekijk je deze best niet.

Kingdom Hearts is een serie dat toch wel heel wat harten heeft weten te veroveren. De serie is begonnen op de Playstation 2 waarop de eerste twee games zijn verschenen, maar daarnaast heeft het ook al zijn opwachting gedaan op de GBA en dus nu ook op de Nintendo DS met als subtital: 358/2 Days.

Kingdom Hearts 358/2 Days is een action RPG waarin Disney elementen samen met de grote fantasie van Square Enix is samengevallen met een indrukwekkend resultaat. De game maakt gebruik van de originele cast van de Disney figuren dus dat voelt zeker dubbel zo goed aan. Het gevechtsysteem in de game zit goed, er zijn nieuwe vaardigheidselementen, leuke bossfights en zelfs een multiplayer mode!

Om het wazige weg te halen zal ik het op een rauwe manier zeggen: de game draait rond vriendschap! In tegenstelling tot de andere games speel je ditmaal met Sora maar wel met Roxas, één van de nobody’s van Organization XIII. Roxas probeert zijn verleden terug te halen door de Heartless te verslaan. Tijdens dit avontuur zal je dan ook heel at Disney karakters tegenkomen die je zullen helpen of net niet! Op die manier kom je dan ook de waarheid achter de organisatie te weten.

In tegenstelling tot de vorige game in de serie,  is de gameplay in verschillende missies verdeelt dat op je eigen tempo speelbaar is waarbij er de nadruk wordt gezet op exploratie. De missies zijn verdeelt over zeven klassieke Disney werelden maar hiernaast zal je nog wat extra omgevingen vinden. Je kan kiezen welke missies je aanvaard, dus je kan ook voor andere bonussen gaan. Net als de game monotoon begint te worden gebeurt er in de game altijd iets speciaals, zoals een event of een bossfight, waardoor dit toch weer doorbroken wordt.  Gelukkig is er ook geen frustratie als je zou sterven, er zijn heel wat checkpoints in de game aanwezig.

De gevechten zijn leuk en vooral snel (in real time natuurlijk) waarbij combo’s halen toch wel het uitgangspunt is. Gelukkig zijn de controls goed in orde net als de camera. Er is ook een shortcut menu aanwezig dat enorm tijdbesparend is wat ten goede komt tijdens een gevecht. Hierdoor lopen de gevechten vlotjes zonder dat gehakketak van menu-scrolling. Verder is het wel zo dat ‘spells’ wat trager zijn, ten nadele van het healen van jezelf of je vrienden maar dat is niet echt een groot probleem lijkt ons zo. Wat minder is, zijn de slowdowns tijdens de gevechten met grote groepen vijanden. Het is wel leuk om tegen zoveel te vechten, maar langs de andere zijn framedrops heel erg fout. Ook de baasgevechten zijn enorm leuk en uitdagend waarbij je allerlei technieken uit de kast moet halen.

Je kan de talenten van Roxas finetunen wat zorgt voor een verfrissende aanpak betreffende personalisatie. Zo kunnen we bijvoorbeeld magical power of de snelheid en finesse aanpassen.  Er zijn ook speciale panelen die je kan gebruiken in de game en samenvoegen met andere delen om zo een speciale aanval te doen. Zo kan je bijvoorbeeld bij een ‘double cast’ een ‘fire spell’ voegen zodat je een dubbele vuuraanval kan uitvoeren. Zo zijn er talloze combinaties en het hangt van jou af hoe je ze weet te gebruiken.

Grafisch ziet de game er ook enorm goed uit. De presentatie van de game is zo gedetailleerd en Disney-vriendelijk dat we ons in een sprookje wanen. De game heeft dan ook enorm veel weg qua polygonen met de PS2-versie, wat dus een geruststelling is voor de echte fans. De cutscene’s zien er overigs ook zeer goed uit waardoor we niet te klagen hebben. De soundtrack is eigenlijk deze van KHII, van begin tot einde eigenlijk. Zeker geen foute keuze, maar wel natuurlijk zonder al te veel moeite. De geluidseffecten zijn tenslotte ook dik in orde!

Conclusie:
Kingdom Hearts: 358/2 Days is uiteindelijk toch een waardige game geworden die voldoet aan de eisen die de serie zichzelf heeft op de hals genomen door kwalitatief hoogstaant te wezen. Het gevaar dat de presentatie op de Nintendo DS ging falen was dan ook groot, maar niets is minder waar en zowel audiovisueel als qua gameplay weet de game te overtuigen! Je speelt de game gewoon uit, dat staat vast. De meerwaarde dat je erna hebt dankzij de verhaallijn is dan nog eens een grote extra. Een must-have voor diegenen die eens op een actief avontuur willen!

5th Cell heeft toch wel een heel eigenaardige belofte gedaan op de E3 dit jaar. Ze hadden namelijk een puzzle concept waarbij het zou mogelijk moeten zijn dat alles waaraan de gamer dacht, ook daadwerkelijk in de game zou worden getoverd. Nu mag jij Mark of Mystica heten, alles waaraan jij denkt zal ook in de game zitten, en dus leven ze hun belofte na!

Uniek als dit concept is, toch moeten we de game kritisch onder de loep nemen om ons job juist uit te voeren. Als eerste kunnen we zeggen dat de game echt ambitieus is. We hebben te maken met een 2D-side scroller waarbij je problemen moet zien op te lossen door objecten tevoorschijn te halen.  Je wordt verplicht om uit een heel breed objecteninzicht te gaan werken. Zo moet je de ene maal een koord halen terwijl de andere keer alleen een draak het werk kan doen. Uiteraard is de game veel diepgaander dan dit voorbeeld. Je kan echter wel geen gelicencieerde objecten tevoorschijn halen zoals pokémon of batman, ook geen alcoholische objecten of vulgaire woorden wat natuurlijk logisch is.

Hoeveel objecten er daadwerkelijk inzitten is niet echt geweten, maar blijkbaar zou het er 20.000 zijn, hoewel dat niet te bevestigd is. De woordenschat is uiteraard niet onuitputtelijk, maar toch is dit indrukwekkend. Wat ook leuk is, is de interactie ermee. Een voertuig kan je berijden. Een dier zie je rondlopen en z’n typische eigenschappen uitvoeren, voedsel kan worden opgegeten, hout kan drijven en is brandbaar, wapens kunnen gebruikt worden om aan te vallen,enz… Qua look heeft de game een hoog cartoon-gehalte maar er is wel een degelijke physics engine aanwezig, indrukwekkend nogmaals!

De game wordt ondersteunt door een handige tutorial die je de game daadwerkelijk onder de vingers doet krijgen. De gamer, Axel, moet in de level steeds een Starite zien te vinden zodat de level uit is. Uiteraard begint alles met basislevels, maar deze worden al gauw ingewikkelder. Zo moet je bijvoorbeeld weten hoe je een aanval van ratten moet overleven of een kapotte wagen zien te maken. Je zal soms lang aan een puzzel zitten eer dat het je lukt, maar dat is net het plezier aan de game.

Zelfs al ben je door de hoofdmodus, dan is het nog ni gedaan. Er is namelijk een level editor waarbij je je eigen challenges kan maken. Je realiseert snel dat deze tools echt niet zo uitgebreid zijn als de game zelf, zodat je dus niet dezelfde werelden kan maken als deze die al aanwezig waren in de game. De game heeft Wi-Fi Connection support zodat je je creaties online kan gooien en nieuwe downloaden.

Maar dan de keerzijde van de game. Maxwell kan objecten oprapen en gebruiken door op het object te klikken. Laat hem bijvoorbeeld een hamer pakken en beveel hem te kloppen. Het zou leuk zijn om directe controle te hebben over Maxwell, maar nee, we moeten gebruik maken van het touchscreen. Je moet steeds tappen op de plaats waar onze protagonist moet heengaan. Daarbij loopt Maxwell dus ook gewoon rechtdoor zonder nadenken, dus over kleine putjes en dergelijke geraakt hij niet.

Dat systeem zorgt voor problemen want het lopen gaat echt niet zo vlot. Vaak loopt hij een klif af gewoon omdat hij niet juist op de rand weet te stoppen, wat voor frustratie zorgt. Ook als er meerdere objecten liggen, gaat hij vaak tegen andere dingen aanlopen, waardoor er soms geflipte resultaten aan gebonden zijn. Het is dus een probleem van formaat, en  ik had echt gewenst dat dit niet zo was want dan had de game een dikke 10 gekregen.

Conclusie
Scribblenauts is een game om U tegen te zeggen. Het concept is zo vernieuwend waardoor de speler zich gewoon gaat vastklampen aan deze titel tot in het oneindige. Daarbij is het ook zo dat het visuele en de audio zeer goed zitten, dus dat je eigenlijk weinig reden tot klagen hebt. Het enigste wat beter kon was de besturing van Maxwell want dat is behoorlijk fout. Voor de rest hoedje af, must-buy zou ik zo zeggen!

Hoewel in Japan en Amerika men al aan de 4de ninja council bezig is van de alom bekende Naruto Shipuuden games, krijgen wij hier toch ook de kans om deze game onder handen te nemen, weliswaar Naruto Shippuden Ninja Council 3 European Version. Een hele mond vol om te zeggen dat Naruto back in action is!

Als eerste is mag het duidelijk wezen dat dit de eerste Naruto-game is gebaseerd op de Naruto Shippuden serie. Het verhaal  in de game loopt dan ook gelijk met het begin van deze tekenfilmserie. Al gauw merk je dat een leider van een dorp is ontvoerd door de Akatsuki-organisatie. Naruto en Team Kakashi moeten zich dus in de strijd gooien om de rest van het dorp te beschermen. Opvallend met deze game is dat er ook Japanse teksten aanwezig zijn, om het authentieke gevoel te geven lijkt ons zo.

Shippuden is het vervolg op de originele Naruto, en dus kan je ook in de game een iets meer volwassen uiterlijk verwachten. Niet mis als je het ons vraagt… Elk karakter in de game heeft zijn eigen speciale aanvallen en op basis van uitdagingen (challenges) kun je per stage kiezen welk karakter je zal gebruiken en wie deze moet ondersteunen. Omdat elk karakter uniek is, zal je met de ene karakter een speciale weg vinden, terwijl je met de andere dan weer iets anders geheim kan doen.

Uiteraard is dit weer een typische side-scroller zoals de vorige ninja council games. Het jammere dan ook is dat er eigenlijk niet vele verschil is tegenover die andere games. Zo zien we gewoon andere settings en andere vijanden, maar de opzet is eigenlijk weer net hetzelfde.

De typische ninjutsu’s zitten weer in de game zoals het typische over-water-lopen, op muren lopen, teleportatie en hardlopen. Uiteraard kan je dit niet zomaar en heb je, zoals in de meeste Naruto-games, Chakra nodig. Dit is een soort van energie die je kan vergelijken met het typische Magna. Na elk level heb je een baas die soms best wel pittig kan zijn, maar tegelijkertijd ook erg leuk!

Ook aanwezig is de multiplayer. Hier kan je tot vier spelers tegen elkaar gaan strijden, zowel offline als via de Nintendo Wi-Fi connectie. Als je online gaat, kan je tegen een willekeurige gamer spelen of een friend code invoegen om hem daar af te maken tijdens de Friend Battle.

De game is best wel aangenaam om te spelen, zo speelt de game heel vloeiend weg. Wat echter minder is, is misschien wel de diepgang in de game. Het is niet zo dat de game zo leuk is als Naruto op de Nintendo Wii omdat alles vrij basis is weergegeven. Hierdoor kan het zijn dat de diehard gamers misschien wel op hun honger blijven zitten.

Conclusie
Naruto Shippuden Ninja Council 3 European Version is zeker wel een geslaagde actiegame maar mist hier en daar wat diepgang. Ook jammer is dat de game eigenlijk niets nieuws onder de Naruto-zon meer brengt, aangezien het erg veel trekt op de vorige games. Toch speelt de game lekker weg, en kan je zeker geboeid houden tot op het einde dankzij het leuke verhaal. Grafisch ziet de game er goed uit en past daarenboven met het manga-sfeertje. Ook de soundtrack is iets waar we tevreden over zijn dus komen we erop neer dat dit zeker een must is voor de fans!