De PC gamers hebben er zeer lang op moeten wachten: StarCraft II: Wings of Liberty ligt eindelijk in de winkels. De reden dat de gamers er zo hard op gewacht hebben is simpelweg dat de prequel een van de populairste Real-Time Strategy games aller tijden is geworden… Een moeilijke klus om dat met deze tweede titel te evenaren als je het ons vraagt…

In StarCraft II: Wings of Liberty krijgen we te maken met drie rassen namelijk de pionierende menselijke Terrans, de Protoss dat een aliensoort is en de Zerg, insectachtigen die zowel de Protoss als de Terrans wilden uitroeien. De game zelf speelt zich vier jaar na de gebeurtenissen van de eerste game af. Hier zien we nu dat de Protoss een nieuwe plaats hebben gevonden nadat de Zerg deze had ingenomen. Echter is de nieuwe plaats eigenlijk de thuishaven van de Dark Templars, en zijn de broeders dus verenigd.
We nemen de rol van ex-marshall Jim Raynor, een soldaat bij de Terran Dominion geweest die nu niets liever wil dan the Dominion (geheel van de Terran groeperingen) neer te halen samen met zijn dictator Arcturus Mengsk. Het avontuur begint op Mar Sara….
Het verhaal is dus toch wel anders dan we van de meeste RTS’en gewoon zijn, en dat is een goed ding. Het verhaal ontwikkeld zich voortdurend met de nodige meeslependheid van dien…. Een opvallende feature van Blizzard is dat je tussen de missies met de karakters kan praten, upgrades kopen, speciale eenheden kopen, nieuws lezen en zelfs muziek beluisteren. Per missie ga je meestal een eenheid en andere items unlocken, waarbij je toch keuze gaat hebben welke missie je eerst kan aanpakken.

Net zoals in elke RTS begin je met een basis en enkele eenheden om je aanval te beginnen. Tijdens missies zijn er tal van extra objectives om wat meer materiaal te verzamelen. De missies zijn op het begin wat basis, maar dat is uiteraard om de game te leren kennen. We krijgen bijvoorbeeld missies waarin je grondstoffen moet ontginnen, terwijl grote lavastromen op je afkomen. Elke missie is gedetailleerd met een briefing zodat de gamer weet waarom hij bepaalde taken moet doen.

Uitdaging genoeg, maar daarbij moet men weten dat de moeilijkheidsgraad perfect gebalanceerd is. Je gaat nooit het gevoel hebben van dat de game te moeilijk of net te gemakkelijk is. Grafisch ziet de game er goed uit, maar niet baanbrekend. En dat is goed, we hebben geen over-the-top pc nodig om deze game te spelen, maar kunnen toch nog voldoende genieten van de grafische effecten.
Raynor zal ook credits krijgen voor het voltooien van missies welke hij kan gebruiken in de Hyperion wapenruimte ter upgrade van zijn eenheden en voertuigen. Deze elementen geven een extra laagje diepgang want het is gewoon de moeite om alles te verzamelen om het ultieme leger te bouwen.
En dan de multiplayer! Je kan de game online spelen met varianten zoals 1 tegen 1 gaande tot 4 tegen 4. Je kan zowel ranked als unranked spelen en begin je met een command center en enkele ontginningseenheden. De beta verklapte al het succes van de game, en met deze full versie is het alleen maar beter geworden.

We krijgen uiteraard nieuwe maps met nieuwe uitdagingen. Zo zijn er grote rotsblokken waar men niet voorbij kan tenzij men Reapers in bezit hebben. Deze kunnen over de rotsblokken hooveren om de ontginning van de vijanden tegen te gaan. Elk van de eenheden heeft zo zijn voor en nadelen, en online kan je zo innovatief zijn als het maar kan zijn. Daarnaast is elke sessie sowieso anders, want er zijn eigenlijk zoveel manieren om te spelen. Het spel heeft dan ook, zoals in Warhammer 40.000 K, een driehoeksysteem waarbij A de B kan verslaan welke op zijn beurt de C kan verslaan. De C kan dan de A verslaan. Zo is dat zowel met de spelmap als bij de eenheden en rassen.
Online wordt alles geregeld via Battle.net. Zo zijn er leagues en ladders waarbij je ervaringsgehalte overeenkomt met de toepassende league. Je moet dus in de ladder zo hoog mogelijk komen te staan om in een betere league te mogen. Als je vaak verliest zal je dus onderaan de ladder komen te staan en uiteindelijk naar een lagere league gebracht worden. Leuk systeem moeten we toegeven! Online kan je ook achievements vrijspelen, net als portretten en logo’s. Het zoeken naar een wedstrijd gaat vlot en snel, een groot pluspunt voor een game van dit kaliber. Er is ook een level editor aanwezig die enorm gemakkelijk en vooral vlot werkt.
Conclusie
Wauw, wauw, wauw. StarCraft II is verslavend. Punt. Als je nu toch meer uitleg wilt… De game is misschien niet echt baanbrekend want er is geen diepgaande verandering geweest. Maar…dat was ook niet nodig! Blizzard heeft er goed aan gedaan om de titel simpel maar toch diepgaand te houden. De singleplayer campagne is ronduit prachtig en als we opeens aan de multiplayer beginnen kan de pret helemaal niet op! Het is zo’n titel dat elke PCgamer in zijn bezit moet hebben, ook al heeft hij er nog niet al te veel van gehoord (kan niet maar goed…) want de game is zoals een RTS moet zijn: feilloos!




