The Ball review

Vorige week bekeken we uitgebreid de reviewcopy van The Ball, een indie first-person puzzel game die begon als een Unreal 3 mod, maar inmiddels is uitgegroeid tot een volledig retail release gepubliceerd door Iceberg Interactive. De ontwikkeling is gedaan door Teotl Studios die toch wel heel trots mogen zijn want The Ball heeft oogstte zoveel lovende kritieken en won zo veel onderscheidingen (waaronder een tweede plaats in Epic Games 'Unreal Create Something contest’) vanwege zijn unieke ligging, creatieve gameplay, en de puzzels.

In de game speel je een archoloog die opgravingen doet in een aantal Azteekse ruines. Tijdens het verkennen val je in een gigantisch gat en wordt je gescheiden van je team. Blijkbaar duurt het wel even om je uit het gat te halen omdat ze de juiste niet tools hebben, en heb je geen keuze dat wat te verkennen. Terwijl je rondhuppelt merk je dat er een pistool-achtige hamer en massieve metalen bal.

De hamer is meteen het enigste wapen dat te hanteren is in de game, wat op zich dus al uniek is want de game voelt aan als een First-Person shooter. Door de linker muisknop in te drukken ga je da hamer opladen zodat je de bal kan wegstuiten met gewenste kracht. De rechter muisknop wordt gebruikt als magneet dat de bal aantrekt. Door middel van deze twee functies moet je tal van puzzels zien op te lossen in de ruines zodat je naar de steeds naar een verdere sectie kan vertoeven.

Op het begin zijn de puzzels vrij simpel waarbij je bijvoorbeeld de bal op een schakelaar moet zetten terwijl jij op een andere platform staat om zo naar elkaar toe te komen. De moeilijkheidsgraad stijgt naar mate dat je meer en meer levels weet te voltooien met als gevolg dat je steeds abstracter moet gaan denken. Zo is er een moment waar je de bal in lava moet duwen om daarna met de magneetfunctie deze te laten volgen.

Naast de talloze gevaren zoals pinnen, valkuilen, lava en meer krijgen we ook te maken met Azteekse mummies die je het leven zuur willen maken. Om het nog erger te maken: je word ook gevolgd door een vreemd monster dat lijkt op een Azteekse priester dat in feite nooit contact maakt met jou maar wel aanwezig is. Over ongemakkelijkheid gesproken.
Maargoed, je hebt geen pistolen of wapens, hoe moet je die mummies dan afmaken? Wel slim te werk gaan met je metalen bal natuurlijk! Hiervoor moet je inzicht hebben en gebruik maken van je omgeving waarbij de gemakkelijkste manier het rollen met de bal over de monsters is. Daarnaast kan het soms zijn dat je bal niet meteen aanwezig is en dan moet je gebruik maken van de hamer zelf in combinatie met het lava, schakelaars en valkuilen.

Het gebruik van deze bal en de algehele manier van spelen is uitermate verfrissend en eigenlijk iets wat we nog nooit hebben mogen aanschouwen. Op het begin is het wel even wennen maar als je even doorzet dan wordt je een master in het schieten en aantrekken van je metalen bal en kan je er niet meer zonder. Daarnaast is het nog eens mogelijk dat de bal wat power-ups kan verkrijgen waaronder de functie om te werken als een anti-zwaartekrachtgenerator of als een elektrisch geladen bal met alle gevolgen vandien wat we niet willen verklappen.

Deze power-ups moet je ook gebruiken tijdens de bossfights, op een creatieve manier weliswaar. Zo zal je bijvoorbeeld olie op de grond moet zien te krijgen door de bal hierin te rollen en daarna een fakkel te doen vallen. Gevolg hiervan is een zee van vuur waarbij jij, als gamer, toch wel even denkt van: “cooooollll”.

De game heb je uitgespeeld in zo’n acht uren tijd, wat op zich niet heel lang is. Echter wordt dit meer dan goed gemaakt door de lagere adviesprijs van 19,99 euro. In de game is het jammer genoeg niet enkel rozengeur en maneschijn want er zijn ook zo wat tekorten. Zo hebben we bijvoorbeeld het verhaal zelf dat voor een groot deel gewoon uit hiërogliefen vertaald worden via een cutscene.

De rest van het verhaal is gebonden aan het vinden van geheimen. Echter vind niet iedereen al die geheimen en sta je wat achter qua verhaallijn op die manier.
Naast de single-player hebben we ook de survival mode dat bestaat uit vier kaarten waarbij er steeds negen golven van vijanden op jou afkomen waarbij je zolang mogelijk moet zien te overleven.

Conclusie
The Ball was begonnen als een kleinschalig project maar we mogen blij zijn dat zulke games (zogenaamde indie games) ook voor het grote publiek toegankelijk is gemaakt. De game speelt zeer vloeiend, bevat tal van leuke puzzels en zorgt voor constant plezier. Het mooie hieraan is dat je slechts 20 euro moet betalen, wat de tekortkomingen zoals het verhaal weet goed te maken. Daarenboven ziet de game er grafisch nog eens zeer goed uit dus eigenlijk een zeer waardige game.