De racers vliegen ons tegenwoordig rond de oren. Racegame-ontwikkelaars doen er dan ook alles aan om hun liefdeskind op te laten vallen in dat grote aanbod. Het Motorstorm van Evolution Studios is al jaren een topper in z’n genre en het is dan ook niet verwonderlijk dat ze je een derde titel van de franchise voorschotelen: Motorstorm: Apocalypse. In deze editie race je rond in een setting die het einde van de wereld lijkt aan te kondigen. Na het spelen van ons recensie-exemplaar vroegen wij ons af waarom de ontwikkelaar nu pas heeft geopteerd voor zo’n setting: het adrenalinegeweld stapelt zich op waardoor je rush na rush ervaart. Net zoals we het graag hebben.
Zoals je al van de titel kon afleiden krijg je in deze Motorstorm-titel te kampen met een heuse Apocalyps. Deze ramp zorgt ervoor dat de aardkorst zich in meer dan twee delen splitst, de gemiddelde waterstroom zo’n dertig meter uit z’n oevers treedt en dat ieder gebouw op de aarde met de grond gelijk wordt gemaakt en nog eens in de fik vliegt ook. Voor de gemiddelde bewoner van zo’n gebouw is dit een doemscenario, voor racers is dit een walhalla. Althans, zo blijkt toch uit Motorstorm: Apocalypse. Het festival (de carrièremodus in de serie) situeert zich namelijk in een Chicago-achtige stad die niet door de ramp gespaard blijft.
Terwijl je in de vorige edities enkel moest rondracen, probeert deze editie je een verhaal voor te schotelen. Je beleeft het festival namelijk door de ogen van drie racers: Mash, Tyler en Big Dog. Interessante invalshoek, ook omdat deze drie racers je door drie moeilijkheidsgraden loodsen. Zo staat Mash voor de makkelijkste moeilijkheidsgraad, en Tyler en Big Dog voor respectievelijk de gemiddelde en de moeilijke. Hoewel je door middel van deze feature wel degelijk een kleine verhaallijn kan ontwaren en de tussenfilmpjes je er ook aan doen herinneren dat racen in zo’n apocalyptische setting niet zomaar gebeurt, kan je er niet omheen dat een verhaal in een racegame gewoon nutteloos is. Racen staat centraal, de spelers die deze game dan ook kopen zullen hoogstwaarschijnlijk op alle controllertoetsen rammen om de (héél belachelijke) 2D-tussenfilmpjes over te slaan.
Gelukkig voor ons heeft ontwikkelaar Evolution Studios z’n aandacht vooral op het racen gevestigd. Daar kan je meteen opmerken dat Motorstorm: Apocalypse heel sterk verschilt van z’n voorgangers, in de positieve zin dan wel. Het racen verloopt minder stroef, de bolides reageren soepeler op je commando’s en alles gaat ook veel sneller. De pluspunten van de gameplay van de vorige edities ontbreken echter niet. De boost werkt nog altijd op dezelfde manier (te hard op de knop blijven drukken zorgt ervoor dat je je vehikel een plaatselijke Apocalyps bezorgt) en de mengelmoes van bolides (of het nu monstertrucks, quads, buggy’s of sportwagens zijn) vind je in iedere race ook terug. Verwacht van deze game wel niet het detail van een Gran Turismo, al is dat niet meteen een gemis. De adrenalinerush die je krijgt na een obstakel op het laatste nippertje te ontwijken maakt dat meer dan goed.
Nieuwe features mochten natuurlijk ook niet ontbreken in deze titel. Zo is de boost wat meer uitgewerkt: rijd je door een plas of regent het, dan koelt je motor af. Daarmee ook meteen je boost, waardoor je die sneller, maar ook langer kan gebruiken. Het omgekeerde gebeurt dan weer als je door een brandje (meestal een echt inferno) rijdt. Nieuwe voertuigenklassen die erbij komen zijn dan weer supercars, superbikes, muscle cars, hot hatches en choppers, waardoor je met zo’n dertien klassen over de finishlijn kan scheuren. Ieder van die klassen heeft ook weer zijn sterktes en zwaktes, maar de instapcurve is makkelijk, dus daar leer je snel genoeg mee omgaan.
Toch is de soepelere gameplay, het ‘diepere’ verhaal en de meer uitgewerkte bolides niet dé sterkte van deze titel. Dat zijn namelijk de tracks zelf. Het zijn er deze keer niet alleen heel wat meer, maar ze zien er gewoon fenomenaal uit. Iedere track is onderverdeeld in een verschillend thema. Zo heb je het thema Skyline, waarin je met je bolide van wolkenkrabber naar wolkenkrabber moet springen. In Docklands race je dan weer doorheen een instortende haven. Zo zijn er in totaal negen thema’s, goed voor een tienvoud daarvan aan verschillende tracks. Ieder van die banen is echter keer op keer verschillend, omdat de omgeving in iedere race grondig verandert. De gebouwen storten gedurende de race in, waardoor de track er keer op keer anders uitziet. Terwijl je in ronde één een instortende vuurtoren moet ontwijken, moet je er in ronde twee gewoon keihard doorvlammen. Dat wisselvallige houdt je alert, maar komt als een mokerslag aan. Na iedere race moet je even bekomen en met een handdoek het zweet van je voorhoofd deppen. Dat is niet slecht per sé, al heb je soms het gevoel dat je je meer focust op het ontwijken van obstakels dan het behalen van de eerste plaats.
Qua graphics stelt deze game niet teleur, de talrijke ontploffingen en evenementen (tijdens de race wordt je aandacht soms gevestigd op een verandering in het landschap) zijn wonderwel in beeld gebracht. De enige keren dat de game technisch teleurstelt, is als je de nieuwe vierspeler-modus uitprobeert. Het spel lijkt dan op een flashgame die je in je internetbrowser kan spelen. Toch zal je die modus enkel spelen als je je met enkele vrienden voor je tv zit te amuseren en dan maken graphics gewoon niets uit.
Conclusie
Motorstorm: Apocalypse lost alle verwachtingen die we van deze titel hadden meer dan in. De carrièremodus staat garant voor uren spelplezier en de off- en onlinemultiplayer zijn dan weer goed voor een tienvoud van die uren. Evolution Studios heeft zich vooral geconcentreerd op het racen zelf (ergo: de banen en de voertuigenklasses) en (gelukkig) minder op het verhaal. De 2D-tussenfilmpjes en de tekenfilmpjes die je kan vrijspelen als je eerstes finisht bent zijn ronduit storend en maken dat het enige grote minpunt aan dit spel. Een topgame voor wie houdt van ridicule snelheden, enorm veel wow-momenten en hartkloppingen. In één woord: adrenalinebom.
