Als we het over Gods Eater Burst hebben, dan ga je op een of andere manier denken aan Monster Hunter aangezien je ook hier met grote wezens moet vechten in goede en slechte dagen. Het maakte ons alvast nieuwsgierig naar het resultaat, wat je hieronder dan ook te weten zal komen!
Gods Eater Burst speelt zich af op onze aarde die jammer genoeg vernield is door gemuteerde monsters genaamd aragami. Gelukkig is er een organisatie genaamd Fenrir met als doel deze van de planeet te vegen. De organisatie is echter niet zo heilig als we dachten, wat duidelijker wordt naarmate je in de game vordert. Het verhaal, ja dat is best wel boeiend te noemen aangezien alles gewoon toch mysterieuzer is dan dat je zou denken. De karakters zijn echter wel overdreven, qua voice-acting, maarja dat is nu eenmaal Japan.
De helden bevatten wapens ontwikkeld uit het DNA van de monsters die je achterna zit waarbij je dus in totaal met drie vrienden op avontuur kan op zoek naar vijanden en ‘resources’. De omgevingen zijn best wel leuk te noemen. We krijgen plaatsen met regen en bewolking, wat een heerlijke sfeer geeft aan de gevechten. Daarnaast zijn er ook besneeuwde plaatsen en gewone stadsomgevingen maar we benadrukken het nog eens de presentatie van de game. Deze is echt zeer goed, zeer goed! Wat het leukst van al is: geen laadtijden!
Echter is het wel zo dat er heel veel missies zijn die op een beperkt aantal van deze werelden moeten worden voltooid. Het wordt dus soms wat repetitief, Godzijdank (red. Héhé) dus dat de omgevingen er zo goed uitzien. Bij het opstarten van een missie kom je de zwaktes van de gezochte aragami te weten, dus je kan op tijd de juiste uitrusting meenemen. Je hebt hiervoor drie slots: melee wapen, schild en je geweer. De melee wapens bestaan in verschillende smaken gaande van snelle tot trage krachtige wapens. Ook hebben deze hun eigen elementaire krachten zoals ijs en vuur om de vijand eens te laten afzien. Voor de geweren kan je kogeltypes kopen, en tijdens het gevecht kan je zowel de melee als geweren afwisselen. De combinatie van de twee wapens zorgt wel voor een goede gameplay qua gevechten, geen klagens hierover.
De gevechten? Intens! De meeste missies duren zo’n 30 minuten (via een timer) waarbij merendeels van deze tijd gespendeerd wordt aan het vechten zelf. De Aragami zijn heel flexibel, doen allerlei aanvallen en zorgen ervoor dat je PSP uit je vingers glipt door het zweet. De wezens zijn krachtig, dus een keer stevig geraakt worden betekent een zware dropdown van je healthbar. Van frustratie is er eigenlijk weinig te bespeuren, het voelt allemaal zo vlot en gebalanceerd aan: ontwijken, aanvallen, ontwijken en zweten.
Leuk aspect: je wapen kan je ‘chargen’ om deze dan in een beestachtig ding te veranderen om de vijand eens aan te vallen. Op die manier kom je in een ‘burst’ modus waarbij je gedurende een korte periode extra veel kracht hebt (meer schade, dubbelsprong, speciale kogels,...). Het gebruik van deze modi is overigs enorm leuk te noemen, bevredigend zelfs.
Op de Fenrir HQ kan je praten met de hoofdfiguren van de game, items kopen en nakijken of je eventueel je uitrusting kan gaan upgraden. Betreffende het upgraden en nieuw maken hebben we toch wel een fundamenteel probleem. Je moet namelijk extra missies voltooien waarbij je dezelfde wezens steeds opnieuw moet verslaan...waar trekt dit op? Verder is er ook niet veel extra aan de game, daar waar je in Monster hunter kon vissen en andere RPG activiteiten kon voltooien is dat in Gods Eater Burst helemaal afwezig. Wat wel weer leuk is, je hoeft je niet zo zorgen te maken over de juiste items van tevoren bij te hebben, met je team slaag je er meestal toch in dergelijke items te bemachtigen en te gebruiken.
Conclusie
Gods Eater Burst is een leuke game dat draait om het doden van lelijkerds en ‘loot’ te verzamelen. Het bevat enkele originele ideen gaande van transformerende wapens tot het gebruik van de speciale kogels. Echter is de game niet varierend genoeg, ondanks de sublieme omgevingen. Ook het geluid is beperkt, gelukkig krijgen we toch nog een degelijk verhaal en een goede spelmechaniek. Een aanrader voor het specifieke publiek die van dit type games helemaal weg is.
