Ondanks de meeste dingen die je van deze Goldeneye 007 hebt gehoord, het is geen volledige remake. De singleplayer bevat gelijkaardigheden met de N64 klassieker zoals bijvoorbeeld ‘the facility toilets’ en ‘Dam guard tower’ maar geeft toch zijn eigen interpretatie aan de film.
Opvallend is dat de game de Call of Duty: World at War engine gebruikt wat dus betekent dat de game minstens even vlot aanvoelt als deze game. De gameplay bevat sprinten, Iron sighten en natuurlijk wat stealthen. Ditmaal niet met Pierce Brosman maar met Daniel Craig weliswaar.
Het doelstellingsysteem is gelukkig helemaal overgenomen van de vorige game waarbij je de challenge-o-meer kan vullen om daarna extra taken op je schouders gedropt te krijgen. Dit betekent dan ook nieuwe gedeelten van levels onderzoeken. Ook de moeilijkheidsgraag komt goed overeen met deze van de originele Goldeneye.
De game is overigs ook zeer aanpasbaar betreffende de controls. Er zijn tal van instellingen voor de Wii Remote maar ook voor de Classic controler, Zapper en Gamecube controller zijn er mogelijkheden zat. Wat wel wel merkten is dat het spelen met Wii Remote heel onwennig aanvoelde en zelfs na wat verschillende instellingen toch nog niet zo goed aanvoelde als bijvoorbeeld Metroid Prime 3 of The Conduit. Lang leven de Gamecube controller dan maar!
De gehele campagne voelt afgewerkt met zeer coole cutscenes, overtuigende animaties en indrukwekende gameplayattributen. Ook de omgevingen zijn meer dan aangenaam te noemen. We kunnen dus ook al gauw stellen dat deze Goldeneye 007 er zeer goed uitziet voor een Wii game dus daarover geen klagens!
Wel is het zo dat er een beperking is op het aantal vijanden dat tegelijk op je scherm kunnen tevoorschijn komen, waardoor er eigenlijk nooit van echte chaos te spreken is. Echter is dit niet een probleem en weet de ontwikkelaar EuroCom dit maar al te goed te verdoezelen door je wat Stealth missies te laten doen. Een andere beperking is de A.I. waarbij je soms vijanden neerschiet terwijl de andere het gewoon niet detecteert en dus doodleuk blijft staan. Soms zien je ze ook gewoon door ‘cover’ heen wat frustrerend kan zijn.
Net zoals in de originele is de multiplayer een heel belangrijke modi in de game gaande van de klassieke split-screen tot de bijzonder vlotte online ervaring. Dit zorgt ervoor dat je naast de vernieuwde campagne toch ook dat lekkere retrogevoel terugkrijgt.
De game laat health bars vallen en we krijgen in de plaats een auto-recover systeem, dat natuurlijk zijn gevolgen heeft in de multiplayer. Daarnaast zijn er tal van maps en gametypes aanwezig waarbij er ook een soort XP te verdienen valt en waarbij je items kan ontgrendelen. Verschilllende karakters als Oddjob en Jaws doen hun opwachting waarbij je potjes paintball en golden gun naar hartelust kunt uitproberen. De multiplayer is (gelukkig) niet terug uitgevonden maar is een reflectie van de N64 dagen, om het zo te stellen.
Conclusie
Goldeneye 007 Wii is niet zo goed als de originele game maar dat is iets dat ook nooit bereikt zal worden. Er moet van alles een eerste zijn en de menselijke subjectiviteit, emotie en (vooral) nostalgie zorgt ervoor dat we Goldeneye N64 altijd beter zullen vinden. Maar als we deze game op zich bekijken merken we dat we met een zeer aangename titel te maken hebben dat een sublieme multiplayer bevat dat je letterlijk uren aan het scherm gekluisterd zal houden. De singleplayer is daarenboven ook nog eens zeer aangenaam dus simpel gezegd: Goldeneye 007 Wii is een aanrader!
