We zijn Raving Rabbids: Travel In Time nog niet beugespeeld, of Ubisoft trakteert ons op een nieuwe partygame met de doldwaze konijnen in de hoofdrol. Dit keer doen ze hun intrede op de welbefaamde Kinect. Zoals het een typische partygame betaamt, zal je enorm je best moeten doen om iets van een verhaallijn te ontdekken. Niet dat dat stoort, een feestganger wil toch ook gewoon z’n ding doen en vooral niet gestoord worden, toch?
De plotlijn kan je in vijf woorden samenvatten: Rabbids vallen je huiskamer binnen. Niet meer dan dat. Waarom? Dat weten we niet. Wat we wél weten, is dat die genetisch gemodificeerde konijnen zo’n veertig (40!) minigames op je afvuren zodat het je eigenlijk helemaal niet stoort dat die wortelvreters je living komen thrashen. Zoals gezegd is deze game enkel op Kinect te spelen, zodat je letterlijk met handen en voeten ervoor moet zorgen dat die pluizenbollen oprotten. Dat moet je doen in een rist van games, de ene uiteraard al wat leuker dan de ander. Zo moet je in het ene spel een figuur achter een douchegordijn namaken, een taart oplikken in het andere of – onze favoriet – luchtgitaar spelen. Af en toe moet je zelfs het laatste deel uit de titel letterlijk nemen. Dat de Kinect ondertussen belachelijke foto’s ligt te trekken zonder dat je het goed en wel doorhebt, komt het spelplezier alleen maar ten goede uit.
De Rabbids verliezen daarbij hun immer nonchalante stijl nooit. Politiek incorrect, pipi- en kakagrappen… Ze zijn allemaal van de partij. Soms speel je zelfs achievements vrij door enkele obscene gebaren te maken. Zelfs de meest haatdragende persoon zal na verloop van tijd op z’n tapijt liggen rollen – niet omdat hij/zij een minigame aan het spelen is, wél omdat ‘ie zit te bulderlachen. Dat is zelfs het geval als je op je eentje zit te spelen. Meestal faalt een partygame op dat vlak, maar zelfs als je geen vrienden hebt komt deze game enorm goed tot z’n recht. Uiteraard is het leuker als je het met vrienden (maximaal met z’n vieren) aanpakt, al moesten we dat natuurlijk niet vermelden. Dat je je de helft van de tijd zou moeten schamen bij het spelen, deert je helemaal niet.
Wat ook opvalt is dat de motion sensor perfect te combineren valt met het doen en laten van de Rabbids. Bij de luchtgitaar – de minigame speelt als een Guitar Hero-variant – herkent de sensor bijvoorbeeld wanneer je met je hand op de snaren zit te tokkelen, en dus komt er logischerwijs ook muziek uit. Dat er dan ook af en toe een lichte vertraging zit op de sensor is jammer, want dat haalt uiteraard het tempo uit te game of kan leiden tot menig meningsverschil. Dat gebeurt echter zelden, waardoor het positieve van de game steeds beter in het licht komt te staan.
Dan hebben we het natuurlijk over de humor, die in de rest van de game doorgetrokken wordt. Zo is het ‘geld’ dat je verdient door games te spelen toiletpapier, dat je kan inwisselen tegen decorstukken zoals hoeden of zelfs koeien. Jep, naast de vele ‘baaaah’s’ zal je dus ook veel ‘meeeuhs’ in je huiskamer moeten trotseren. Dat gebeurt allemaal onder een laagje mooie graphics, die ondersteund worden door een leuke soundtrack.
Conclusie
Dat deze game pure fun voor het gezin/de vriendenkring is, moet niet meer gezegd worden. Dit is een van de beste partygames van 2011, laat staan dé beste. De veertig minigames blijven leuk, al kan je natuurlijk geen vier uur per dag aan deze titel spenderen. Leuk op je alleen, maar ideaal voor op leuke feestjes. Solospelers moeten dus ofwel vrienden zoeken, ofwel een tiental punten van onderstaande score aftrekken.
| Uitgever | Ubisoft |
|
| Ontwikkelaar | Ubisoft |
|
| Leeftijd | 12 | |
| Releasedate | 1/11/2011 | |
Score |
87% |
maar het was wel leuk hoor, maar ik ga het toch niet halen (ook omda ik geen kincet heb 
)
