De komst van de eerste Gears of War luidde meteen ook de komst van allereerste system seller voor de Xbox 360 in. Gamers van over de hele planeet konden niet wachten om in de huid en bijhorend pantser te kruipen van Marcus Fenix, tot op heden nog altijd gezien als een van dé grote videogamehelden en meest invloedrijke personages in de gehele entertainmentsector. Toegegeven, ook wij wilden na het spelen van de eerste Gears of War oneliner na oneliner uit volle borst brullen en met zo'n cool machinegunchainsaw wezens vermassacreren. Iets waar onze ouderlijke figuren natuurlijk niet zo opgezet mee waren, dus het bleef beperkt tot krachttermen prevelen en de campaign heel wat keren opnieuw te spelen. Nu zijn we enkele jaren later en brullen we eindelijk die oneliners mee. Niet omdat dat nu wél zou mogen, wel omdat de adrenaline ons anders te veel wordt en we die machinegunchainsaw in 't gehemelte van ons vaderfiguur zouden planten.
Eerst een kleine rechtzetting: het is inderdaad al even geleden dat Gears of War 3 uitgekomen is en inderdaad, de game ligt waarschijnlijk al in de gamekast bij het merendeel van onze Xbox-lezers. Maar volgens het adagium 'beter te laat dan helemaal niet', alhier ons definitieve oordeel over het sluitstuk in de Gears of War-trilogie. Het derde deel in de franchise reeds, al zou je dat niet van de gameplay kunnen afleiden. De game ziet er qua graphics heel wat fenomenaler uit, maar qua gameplay? Niets veranderd. De game hanteert nog steeds hetzelfde third-person perspectief als in de twee vorige delen en het merendeel zit je nog altijd van schuilplaats naar schuilplaats te rennen en ten gepasten tijde je vijand een kogel voor z'n kop te serveren. Never change a winning team klinkt het naar dat ander adagium en dat hebben de jongens van ontwikkelaar Epic Games goed begrepen. Toepasselijke naam voor die studio overigens, want episch is het enige woord dat je deze game zonder poespas op mag plakken.
Spoilergewijs gaan we hier niets van het verhaal onthullen, maar we lichtten wel een tipje van de sluier op. In de vorige paragraaf ging het om epiek, en dat wordt algauw duidelijk in het eerste halfuur van de campagne. In die dertig minuten trakteert de game je op explosies van hier tot in Tokyo en als toetje op de taart moet je een mechanische Leviathan (zo'n groot zeemonster) tegen de zeevlakte krijgen. Daar houdt het niet bij, de game houdt datzelfde up-tempo aan in de overige elf uur van de plot. Bereid je dus maar voor op heel wat baasgevechten, iets wat volgens ons deze serie zo groots maakt.
Zoals eerder gezegd verschilt deze titel qua gameplay niet veel tegenover de vorige. De graphics daarentegen zijn van een heel ander kaliber. Werkelijk alles is in vergelijking met Gears of War 2 opgepoetst: texturen, facemapping en de landschappen... Alles heeft een nieuwe laag gekregen. Dat betekent echter niet dat dit allemaal foutloos is. Texture pop-in zoals dat mooi heet in het Engels komt vaker voor dan lief en af en toe duikt er plots nog eens een onzichtbare muur op. Minpunten die we echter al te graag met de mantel der liefde bedekken, want de extra's die deze titel ons serveert zorgt ervoor dat we deze titel een geduchte kandidaat mogen noemen voor de titel 'Game van het Jaar'. Bovendien verdient de hele grafische motor een pluim, want laadschermen hebben we amper kunnen opmerken - en maar goed ook. Die laadschermen zijn er wel, maar zitten goed verborgen achter de façade van cinematics en tussenfilmpjes.
Hét luik waar iedere zichzelf respecterende Xbox-speler deze titel echter voor in huis haalt is natuurlijk de multiplayer. Dat zijn in de eerste plaats niet de gamers die elkaar in deathmatches willen bekampen. Neen, het merendeel van het onlinegedeelte spenderen Gears of War-spelers aan de co-op campagne. Dat is een feit. Epic Games liet dat goudhaantje uit de tweede Gears of War dan niet vallen en implementeerde er meteen een splitscreen/co-op voor vier spelers in. Dat andere goudhaantje ontbreekt evenmin: Horde Mode. Zoals vanouds zijn er weer vijftig waves om je door te worstelen, al is de modus toch ietwat veranderd. Voor iedere kill of assist verdien je geld dat je op zijn beurt weer kan opdoen aan wapens of ander defensief materiaal. Zo kan je bijvoorbeeld turrets kopen of struikeldraad om het de vijand minder makkelijk te maken. Bovendien is iedere tiende wave een Boss die je uit de campagne kent. Een compleet nieuwe modus is dan weer Beast Mode, waarin je console je tegen een computerbestuurde COG (of als je online speelt, een speler van vlees en pixels) laat kampen. Deze keer gebruik je je geld echter niet voor wapens en defensies, maar gebruik je het gewoon om zelf Locust te kopen om die tegen die COG in te zetten. Een leuke extra, maar niet meer dan gewoon een extra. Horde bleef nog altijd het meeste tijd van ons ussurperen.
Conclusie
Zoals verwacht is de derde worp in de Gears of War-trilogie wederom een schot in de roos. Vooral het feit dat alles samenhangt - dankzij het ranking system verdien je in iedere modi xp die gunstig is voor je online-uitrusting - maakt dat deze game vooral leuk is om te spelen. Enkel jammer dat de graphics het af en toe laten afweten en dat de extra's (we kijken daar naar jouw Beast Mode) niet meer bieden. Dat er voor ieder wat wils is (multiplayer, co-op, horde, beast) maakt deze titel echter een must-have voor iedere Xbox-eigenaar. We zouden haast medelijden krijgen met de ongelukkigen die enkel een PS3 in huis hebben staan. Game of the year? In ieder geval protagonist of the year!
| Uitgever | Microsoft Studios |
|
| Ontwikkelaar | Epic Games |
|
| Platform | Xbox 360 | |
| Leeftijd | 18+ | |
| Releasedate | 20/10/2011 | |
Score |
90% |
maar idd, beter te laat dan nooit!
